આંતરરાષ્ટ્રીય ફૂટબોલના સૌથી મોટા મંચ, વર્લ્ડ કપનું કદ સતત વધી રહ્યું છે. જેમ જેમ આ વૈશ્વિક સ્પર્ધા મોટી અને વધુ વ્યાપક બનતી જાય છે, તેમ તેમ તેની સાથે સંકળાયેલા ખર્ચાઓ પણ આસમાને પહોંચી રહ્યા છે. અમદાવાદ એક્સપ્રેસ દ્વારા કરવામાં આવેલી તપાસ અનુસાર, આ પ્રચંડ આયોજનનો આર્થિક બોજ કોણ ઉઠાવે છે તે એક જટિલ પ્રશ્ન છે.
વર્લ્ડ કપનું વિસ્તરણ એટલે વધુ ટીમો, વધુ મેચો, અને તેથી વધુ યજમાન શહેરો અને સ્ટેડિયમની જરૂરિયાત. આ બધા માટે મોટા પાયે રોકાણની જરૂર પડે છે. ઇન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર ડેવલપમેન્ટ, સુરક્ષા વ્યવસ્થા, પરિવહન અને આતિથ્ય સત્કાર પાછળ અબજો રૂપિયાનો ખર્ચ થાય છે. આ ખર્ચનો મોટો ભાગ સામાન્ય રીતે યજમાન દેશોના માથે આવે છે, જેઓ આંતરરાષ્ટ્રીય ધ્યાન અને પ્રવાસનથી થતા લાભની આશા રાખે છે.
ફિફા (FIFA) જેવી સંસ્થાઓ પણ આયોજનમાં આર્થિક યોગદાન આપે છે, પરંતુ તેમનો મુખ્ય આવક સ્ત્રોત પ્રસારણ અધિકારો, પ્રાયોજકતા અને ટિકિટ વેચાણમાંથી આવે છે. આ આવકનો એક ભાગ ઇનામી રકમ અને અન્ય સંચાલન ખર્ચાઓમાં વપરાય છે. જોકે, વધતા જતા ખર્ચાઓને પહોંચી વળવા માટે, યજમાન દેશો પર વધુને વધુ દબાણ આવી રહ્યું છે.
આંતરરાષ્ટ્રીય સ્તરે, વર્લ્ડ કપના આર્થિક મોડેલ પર ઘણી ચર્ચાઓ ચાલી રહી છે. કેટલાક નિષ્ણાતો માને છે કે આયોજનનો બોજ વધુ સમાનરૂપે વહેંચાવો જોઈએ, જ્યારે અન્ય દલીલ કરે છે કે યજમાન દેશોને લાંબાગાળાના આર્થિક ફાયદા મળે છે. અમદાવાદ એક્સપ્રેસ આ વિષય પર ઊંડાણપૂર્વક વિશ્લેષણ પ્રસ્તુત કરતું રહેશે.
